Ik ben geboren te Rotterdam op zeven september 1963 en ben de jongste van drie meiden. Ik ben nog steeds in het gelukkige bezit van mijn beide ouders en mijn zussen met hun familie.
Ik¬†woon in Achthuizen met mijn man Baba en de katten Puk (RIP 2017) en Pien (RIP 2018) . Baba is mijn grote liefde, het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat ūüôā met hem ervaar ik voor het eerst wat het is lief te hebben met mijn hart.

Op vier september 2009 zijn wij getrouwd.
Het bestaat dus wel: huisje, boompje, beestje
Door de stappen welke ik de afgelopen 10 jaar genomen heb kon ik werkelijk uit het verhaal/ drama stappen en iets moois maken van mijn leven.

Hulp zoeken en toelaten zorgde ervoor dat ik oude pijn kon transformeren en de muur afbreken, welke ik zorgvuldig om mij heen had gebouwd.
Doordat ik op al mijn thema’s hulp heb gezocht kon ik na jaren alleen zijn anders naar mannen kijken, zo ook naar Baba:¬† door de ‘OGEN’ van mijn ‘hart’ in plaats van door de ogen van wantrouwen en angst.

linda Futa 2014

Mijn CV:

Opleidingen:

De LD Lagere detailhandel school.
De MBO AW: Middelbare opleiding voor Agogisch Werk.

Life skill’s Universiteit

Verder heb ik verschillende cursussen en seminars gevolgd, veelal op persoonlijk en professioneel gebied bij verschillende onderwijsinstellingen.

Wat staat er o.a. nog meer op mijn CV:

Nadat ik van mijn¬†“foute vriendjes” af was,¬†heb ik veel verschillende banen gehad.

Onder andere: verkoopster, secretaresse, reizenbegeleidster, purser en rayonmanager. Ook was ik vanaf 1991 t/m 1995 Trouble Shooter van 23 modezaken en heb ik vanaf 1995 t/m juni 1998 als franchisenemer drie jaar een eigen onderneming gehad: een modezaak te Schiedam.

Oktober 1998 ben ik gestopt met het eigen ondernemerschap, alles verkocht, en vertrokken voor een reis om de wereld. In 10 maanden bezocht ik India, Nepal, Singapore, Australi√ę, New Sealand, Fiji, Amerika en Mexico, een prachtige ervaring

Sinds 1997 volgde ik trainingen op het gebied van persoonlijke en professionele groei. Dit deed ik o.a. bij de Essencetraining organisatie BV en bij Open Circles Academy.
Mede door deze verschillende ervaringsleertrainingen ben ik in staat om op een professionele en authentieke wijze voorlichting te geven.

In 2002 ben ik gaan werken bij de Politie Rotterdam Rijnmond, op het Politie service center,
0900-8844 en toen nog de 112

Op 31 Augustus 2004 gaf ik mijn eerste lezing over loverboys, aan een groep zedenrechecheurs van het korps Zuid Holland Zuid en Rotterdam Rijnmond.

Vanaf november 2004 ben ik begonnen met het geven van voorlichting op scholen, voor hulpverleners, politie en aan een ieder die zijn of haar kennis wil vergroten op het gebied van loverboys.
Door eerder genoemde ervaringsleertrainingen heb ik geleerd om in mijn leven te kijken naar een gebeurtenis en dan te kiezen:
“wat doe ik ermee”?¬† Blijf ik “slachtoffer” of kies ik de kant van de “verantwoordelijke”?

Hoe en waarom besloot ik om mijn ervaringen te delen:

In 1999 zag ik tijdens mijn wereldreis een film ‚Äú once were warriors‚ÄĚ uit New Sealand. In die film pleegt een dertienjarig meisje zelfmoord omdat ze door een vriend van de familie verkracht is. Ik moest vreselijk huilen¬†om het feit dat dit meisje besloot een einde aan haar leven te maken. Eerst dacht ik omdat zij¬†zich schaamde, nu weet ik dat het was omdat het meisje opgroeide in¬†een onveilige situatie. Haar vader was een alcoholist die zeer geweldadig was naar haar moeder.
Ze durfde tegen niemand te vertellen wat haar gebeurd was, zelfs niet tegen haar moeder.¬†Ik herkende het gevoel van onveiligheid, het gevoel van totale angst, het raakte mij in mijn ziel, vanaf dat moment wist ik, ‘ik moet mijn ervaringen gaan vertellen!’

Het gebeurt nog steeds dat meiden na een verkrachting zelfmoord plegen. Dat zou niet zo moeten zijn. Bij het grootste deel van de mensheid speelt nog steeds schaamte een grote rol als het gaat om seksualiteit. Ook hebben velen meegekregen (en geven dit ook weer door) dat het een onderwerp is waarover vooral niet gesproken wordt.
Terwijl er aan de andere kant (in de media) wordt verkondigd dat het heel normaal is dat je met je billen bloot op de televisie komt. Wat moet de jeugd met deze boodschap als er geen tegenhanger is? Na het zien van die film en het ervaren van de emotie die er vrijkwam, wist ik dat ik mijn verhaal wilde gaan gebruiken om anderen hun ogen te openen. Hoe dat er concreet uit zou zien wist ik toen nog niet, maar in 2004  werd het voor mij duidelijk dat door de enorme toename van loverboys, daar een taak voor mij ligt.

Ik heb geleerd om “uit iets negatiefs iets positiefs te cre√ęren”. En dit wil ik graag doorgeven.

2 Linda aan tafel bij Thijs Arena debat

 

Mijn verhaal is deels te zien via mijn film
bestel de  film